◊ ben yaptım, siz bu hatayı yapmayın…

Bu fikir kısa bir süre önce yemek yedirmek başlığı altına yorum gönderen bir anne sayesinde aklıma geldi. (Teşekkürler Sakine Hanım:)) Faydasını gördüğümüz şeyleri tavsiye etmek gibi, zararını gördüğümüz şeyleri anlatmak da müthiş bir tecrübe paylaşımı aslında.

Benden bir pişmanlık yazısı: Oğlum günlerce öksürdü, doğal yollarla (pekmez, ballı turp, zencefilli süt gibi) azalttım ama tam geçti derken yeniden başladı, doktorunu aradım, bir öksürük şurubu verdi, yine azaldı ama tam geçmedi. Bu arada bizimki zıpkın gibi ne ateş, ne halsizlik… Tabii ihmalimde bunun da etkisi oldu. Birkaç gün sonra öksürük birden bire çok daha güçlü halde geri döndü. Doktora götürdüm nihayet, zatürreden şüphelendiğini söylediğinde korkudan bayılıyordum. İleri bir bronşit çıktı. Şimdi biri antibiyotik olmak üzere 3 şurup iki damla tedavi oluyoruz. Ben yaptım, siz yapmayın, öksürük birkaç günden uzun sürerse mutlaka doktorunuza gidin…

4 thoughts on “◊ ben yaptım, siz bu hatayı yapmayın…

  1. Benim oğlum 7 yaşında ve ben bir annenin belki de yapabileceği en büyük hatayı yapıp hep kendim yedirdim. Bazen dökmesin diye, yiyemez aç kalır diye vb. Sonuçta yaptığım hatayı anladım ama çok geç olmuştu. 5 yaşına geldiğinde ancak kendisi yemeğe ikna oldu. Lütfen siz bu hataya düşmeyin. Şu an kızım 2,5 yaşında ve 1 yaşından beri her türlü yemeği kendisi yiyebiliyor. Çocuklarımıza güvenmeliyiz, fırsat verilince yapamaz dediğimiz bir çok şeyi yapabildiklerini görüyoruz.

  2. Çok haklısınız. Ben de büyük oğlumda aynı şeyi yaptım. Şu an 7 yaşında hala çok zor yemek yiyor. Zorluktan kastım çok uzatıyor yeme süresini, sıkılıyor hatta arada ben bir iki kaşık yedirim desem çok mutlu oluyor ama hiç iyi birşey değil. Küçük oğlumun önüne koyuyuorum yemeğini döke saça mıncıklıyarak da olsa kendi yiyor. En iyisi çok üstüne gitmemek, hiçbiri aç kalmıyor sonuçta.
    Sevgiler

  3. Evet, hataları paylaşmak da öğreticidir… Kızım 18 aylık ve şu sıralar en çok şunları “keşke yapmasaydım” diyorum:
    1. Hastaneden eve geldiği günden itibaren aylar boyu, geceleri uzun uzun uyurdu; sonra çıkan dişlerin verdiği rahatsızlık yüzünden sık sık uyanır oldu. Ben de uyuyan bebeği uyandırmamak için, uykunun da süt kadar yararlı olduğunu düşündüğüm için bazen 4-5 saate varan uykularını bölmez, emzirmek için uyanmasını beklerdim. İşte şimdi sık sık, keşke daha kısa aralıklarla emzirseydim diye düşünüyorum. Bilmem, ne kadar doğru bir düşünce!
    2. Daha hastanede iken emzik önerdikleri için kullanmaya başladık, sonra da 7,5 aylıkken bırakmasını sağladık. Ama şimdi düşünüyorum da, hiç emzik vermeseydim, daha çok anne sütü emmesini (ve daha çok kilo almasını) sağlayabilir miydim? Belki…
    3. Şimdi, bu yazdığımdan eminim: Geceleri anne sütü emdiği aylar boyunca, esasen anneye ihtiyacı olduğunu düşündüğüm için, babayı gece mesailerinden muaf tuttum. Ne de olsa geceleri bezini filan da değiştirmediğime göre sadece süt emmek için uyanıyordu, onun da kaynağı bendeydi. Ama bu zamanlar bitip de geceleri beslenmeyi bıraktığı zaman, artık geceleri diş sancısı, gaz ağrısı ya da kötü rüyalar nedeniyle uyandığında, bu kez babanın kendisini avutmasına izin vermemeye başladı. Birkaç yıl süren bu gece mesailerine babayı da dahil etmenin yolu, ilk günden itibaren onu da işin içine katmak galiba…

  4. Benim kızım 8,5 aylık. Yaptığım en büyük hata ise ayağımda sallayarak uyutmaya alıştırmak oldu. Başlarda uykusuzluğuna iyi bir çözüm gibi gelmişti ancak halen en ufak bir ayılma durumunda sallanmadan uykuya geri dönmüyor.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s